Verlangen naar Gods Liefde.

Ik ga ervan uit dat wij allemaal bewust of onbewust op zoek zijn naar Gods Liefde. We zijn in onze denkgeest afgedwaald en we voelen ons daar schuldig over. Dit beleef ik op dit moment zelf zeer intens. De reden daarvoor is als volgt.

Ironisch genoeg moest ik juist voor de feestdagen een ingrijpende rugoperatie ondergaan die mij zelfs tot op vandaag nog parten speelt. Fysiek gezien is het logisch dat er enige tijd overgaat om te revalideren, maar toch ontdekte ik dat er meer aan de hand was.

Ik had op dat moment absoluut nergens zin in, niet in eten, niet om mails na te kijken, zelfs een conversatie was teveel, kortom ik voelde mij als een plant. Ik had alleen wat vocht nodig en in de rest had ik geen enkel interesse meer. Dit kon toch niets te maken hebben met de revalidatie, dacht ik, al weet ik dat ontgifting van zware pijnmedicatie daarin ook wel kan meespelen.

Er was maar één doel, ik wil terug naar “Huis” gaan. Was dit een depressie veroorzaakt door meer dan een jaar constant pijn en ongemak? Onderzoek bracht me uiteraard eerst bij mijn vergeving en dan… kwam er een lichtpunt. Misschien moest ik mijn laatste boek nog eens doorlezen, want dat was positieve voeding voor mijn denkgeest. Al snel kwam ik op pagina 14 onderstaande tekst tegen die ik notabene zelf had geschreven. Het raakte me diep en ik begon erop te mediteren. Zo kwam ik tot de conclusie dat ik me oneindig schuldig voelde omdat ik ooit een idee had gehad om van God, mijn dierbare Vader, af te scheiden. Uiteraard weet ik als geen ander dat dit nooit heeft plaatsgehad, maar toch… In dat schuldgevoel maakte het niet uit of het nu wel of niet was gebeurd. Ik voel op dit moment een intens verdriet omdat ik niet ‘Thuis’ ben. Op het einde van deze tekst staat de zin die ik nu zoveel mogelijk herhaal omdat het de ‘waarheid’ is. Wanneer ik deze woorden uitspreek en me voorstel dat God mij omhelst, voel ik Zijn Liefde stromen en verdwijnt de pijn en al mijn verlangen.

Na de meditatie kreeg ik de boodschap om dit met anderen te delen. Daar ik al 10 jaar teksten schrijf voor de nieuwsbrief dacht ik dat dit wel een mooi moment was om het met jullie te delen. De wereld en alle onze ervaringen daarin zijn inderdaad allemaal illusie maar we mogen onze emoties en gevoelens in deze droom niet ontkennen of negeren. Het enige wat we wel kunnen en zouden moeten doen is de droom in volle vertrouwen over te geven aan de Heilige Geest en ons leven in Zijn handen te leggen.

Alle pijn komt voort uit de schijnbare afwezigheid van God.

De Cursus leert ons dat alle pijn voortkomt uit onze ervaring dat God in ons leven afwezig is. Onze gevoelens van eenzaamheid, tekorten, het incompleet zijn, onze schuldgevoelens, de minachting voor onszelf, ons minderwaardig-heidsgevoel, lijken meer directe oorzaken te hebben in ons dagelijks leven. Maar uiteindelijk komen ze allemaal voort uit het geloof dat wij afgescheiden zijn van onze Vader, Schepper en Grote Metgezel. Deze schijnbare afsplitsing is de bron van alle menselijke ellende.

Al onze verlangens zijn uiteindelijk ‘het verlangen naar God.’

We leren uit de Cursus dat we letterlijk niet in staat zijn om iets anders te wensen dan Gods Liefde. Verlangens zijn voor ons een heel natuurlijke emotie. Je zou kunnen zeggen dat het ego ons programmeert om bepaalde verlangens te hebben. We geloven bijvoorbeeld dat het onze aard is om op mensen van een bepaald geslacht te vallen, man / vrouw — man / man — vrouw / vrouw. Hoe dan ook, als dat onze geaardheid is, dan is dat gewoon zoals het is. We kunnen die geaardheid niet veranderen, noch het verlangen die ze in ons opwekt. Als het echter onze ware aard is om scheppingen van God te zijn, dan geeft dit aanleiding tot ons ware verlangen naar God. Scheppingen van God willen alleen hun Schepper. Vanwege onze Goddelijke aard is God en Zijn Liefde het enige wat wij willen.

We zijn eigenlijk niet in staat om iets anders te willen. Dit is de waarheid en dat is altijd al zo geweest. Zelfs al denken we dat we meer geld, voedsel of status willen, het verlangen hiernaar is in werkelijkheid het verlangen naar God. We denken alleen maar dat we deze dingen willen, omdat het ego ons zo in de val lokt om ons te doen geloven dat we door dit te willen een voorproefje zouden krijgen van Gods Liefde. Het feit dat we deze dingen niet écht willen, wordt duidelijk wanneer blijkt dat wanneer we ze uiteindelijk krijgen, ze toch niet voldoen of ons toch niet echt tevreden stellen. Ze geven ons niet wat we zo hard nodig hebben.

Alleen de ervaring van Gods Liefde brengt al onze verlangens tot rust.

Dat is het bewijs dat Zijn Liefde het enige is wat wij werkelijk willen. Alleen in Zijn omhelzing komt het verlangen tot rust. Het volgende gebed uit het Werkboek verwoordt deze ideeën prachtig:

         Wat kan ik anders zoeken, Vader, dan Uw Liefde? Misschien denk ik dat ik iets anders zoek, iets wat ik

         vele namen heb gegeven.Toch is Uw Liefde het enige wat ik zoek, of ooit heb gezocht. Want er is niets

         anders dat ik ooit werkelijk kon wensen te vinden. Laat me mij U herinneren. Wat zou ik anders kunnen

         verlangen dan de waarheid omtrent mijzelf? (WdII.231.1).

Als de Hemel alles te maken heeft met God, en het doel van onze spirituele reis is om in de Hemel te ontwaken, dan is dit ook het doel om te ontwaken in God. Dit is het eindpunt waar we naartoe evolueren en het is tevens het beginpunt, omdat het idee van afscheiding een illusoir idee is in de denkgeest van de dromer dat maar een fractie van een seconde duurde. Daar ideeën hun bron niet verlaten zijn wij dus nooit buiten Gods Hemel geweest.

Uit: Eeuwig één met God. 

                     IN GODS OMHELZING VERDWIJNT ALLE PIJN EN ELK VERLANGEN.

                                                                                                                                                                    Reine